ابو القاسم زاهى على بن اسحاق بن خلف قطّان بغدادى مكنّى به ابو القاسم شاعر مشهور بغداد است . او در بيستم ماه صفر سال 318 ه . ق . متولد شد و در محله‌ى كرخ در قطعه زمين ربيع « 1 » سكونت داشت و به « زاهى » شهرت يافته بود . بنا به گفته ياقوت حموى از « زاه » نيشابور است . وى قصيده‌هاى نيكو و نمكين مىسرود . و تشبيه و ديگر صنايع شعرى را نيكو مىدانست . وى شاعر فوق‌العاده‌اى بود كه اشعارش در چهار بخش مىباشد و بيشتر اشعارش درباره‌ى اهل بيت پيامبر ( ص ) بود و به مذهب آنان متديّن و با مهرشان پاداش رسالت را مىپرداخت . زاهى روز چهارشنبه 20 جمادى الاولى سال 352 هجرى وفات يافت و در مقابر قريش دفن شد . « 2 » - * - مدح اهل بيت ( ع ) : 1 - يا لائمى فى الولا هل أنت تعتبر * به من يوالى رسول اللّه أو يذر ؟ 2 - قوم لو أنّ البحار تنزف بالأ * قلام مشقا و أقلام الدّنا شجر 3 - و الإنس و الجنّ كتّاب لفضلهم * و الصحف ما احتوت الآصال و البكر 4 - لم يكتبوا العشر بل لم يعد جهدهم * فى ذلك الفضل إلّا و هو محتقر 5 - أهل الفخار و أقطاب المدار و من * أضحت لامرهم الأيّام تأتمر 6 - هم آل أحمد و الصيد الجحاجحة الز * هر الغطارفة العلويّة الغرر 1 - اى ملامت‌گر من ، در ولاى اهل بيت آيا با دوستى پيامبر موافقى يا مخالف ؟ 2 - قومى كه هرگاه با قلم‌ها براى نوشتن از درياها استفاده كنند و درختهاى دنيا قلم گردد . 3 - و انس و جن نويسنده فضائلشان باشد و ظرفيت صبح و شام صفحه كاغذ باشد . 4 - به اندازه يك دهم فضائلشان را نمىگنجد ، بل جهد و كوششان در برابر فضل آنها ، ناچيز است . 5 - افتخارآفرينان و مركز و مدار جهان كه روزگار به امرشان مىگردد . 6 - دودمان احمد ، بزرگ سادات درخشان ، جوانان علوى سپيده چهره . 7 - و البيض من هاشم و الاكرمون اولوا * الفضل الجليل و من سادت بهم مضر 8 - فافطن بعقلك هل في القدر غيرهم ؟ * قوم يكاد إليهم يرجع القدر 9 - اعطوا الصفانهلا اعطوا النبوّة من * قبل المزاج فلم يلحق بهم كدر 10 - و توّجوا شرفا ما مثله شرف * و قلّدوا خطرا ما مثله خطر 11 - حسبى بهم حججا للّه واضحة * يجرى الصّلاة عليهم أينما ذكروا 12 - هم دوحة المجد و الأوراق شيعتهم * و المصطفى الأصل و الذريّة الثمر « 3 »

--> ( 1 ) - نسبت به ربيع بن يونس پرده‌دار مولاى منصور و پدر وزير « فضل بن ربيع » است . ( 2 ) - تاريخ بغداد ؛ ج 11 ، ص 350 . دائرة المعارف بستانى ؛ ج 9 ، ص 161 . اعلام زركلى ؛ ج 2 ، ص 695 . مجالس المؤمنين ؛ ص 495 . ( 3 ) - الغدير ؛ ج 3 ، ص 395 و 396 .